Εργοθεραπεία

H Εργοθεραπεία είναι μία εξειδικευμένη θεραπεία που έχει ως στόχο να βοηθήσει το άτομο να αναπτύξει και να διατηρήσει τις ικανότητες εκείνες που είναι απαραίτητες για την εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων.

Η εργοθεραπεία εμπλέκει την θεραπευτική χρήση της «εργασίας» και των δραστηριοτήτων παιχνιδιού με στόχο την πρόληψη αλλά και την αποκατάσταση των δυσκολιών που εμφανίζονται ή παρουσιάζονται λόγω:
  • Τραυματισμού
  • Ασθένειας
  • Διαταραχής αυτιστικού φάσματος
  • Νοητικής υστέρησης
  • Μαθησιακής δυσκολίας
  • Νευρολογικών διαταραχών (γνωστική ανεπάρκεια που οφείλεται σε εγκεφαλοπάθεια - εγκεφαλική παράλυση)

Ποιο παιδί χρειάζεται εργοθεραπεία;

lamp

Η εργοθεραπεία κρίνεται απαραίτητη όταν το παιδί παρουσιάζει καθυστέρηση ή απόκλιση από την φυσιολογική ανάπτυξη.

Συγκεκριμένα το παιδί:

  • Δυσκολεύεται να αυτοεξυπηρετηθεί (να φάει, να ντυθεί, κ.α)
  • Δυσκολεύεται να τρέξει, να κρατήσει ισορροπία, να υπολογίσει την θέση του σώματός του στον χώρο, να μιμηθεί τις κινήσεις άλλον
  • Παρουσιάζει δυσκολίες στο να κρατήσει σωστά το μολύβι, συνήθως ζωγραφίζει άτσαλα και δυσκολεύεται να χειριστεί υλικά όπως το πάζλ, ο πηλός κ.α
  • Είναι υπερκινητικό και παρουσιάζει δυσκολίες συγκέντρωσης σε μία δραστηριότητα
  • Δυσκολεύεται σημαντικά να παίξει οργανωμένα και ομαδικά παιχνίδια
  • Συνήθως δεν παίζει συμβολικά παιχνίδια ή όταν το κάνει αδυνατεί να χειριστεί σωστά τα αντικείμενα (κούκλες, φρούτα κ.α)
  • Δεν αντιλαμβάνεται χρονικές και χωρικές έννοιες

Ποιος είναι ο στόχος του εργοθεραπευτή;

Στόχος του εργοθεραπευτή είναι να συμβάλλει αποτελεσματικά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων που σχετίζονται με τους παρακάτω τομείς:
A. Αδρής κινητικότητας: Σ’ αυτόν τον τομέα ανήκουν δεξιότητες όπως η ισορροπία, ο συγχρονισμός χεριών- ποδιών, ο οπτικοκινητικός συντονισμός.
Για να ενισχυθούν αυτές οι δεξιότητες το παιδί εμπλέκεται σε δραστηριότητες που περιλαμβάνουν:
  • Ισορροπία στο ένα πόδι, περπάτημα σε σανίδα, βάδισμα με φτέρνα.
  • Χορό εντός ρυθμού/δραστηριότητες που βοηθούν την απόκτηση ρυθμού.
  • Πέταγμα μπάλας, να χτυπήσει μπάλα με τα χέρια ή τα πόδια.
B. Λεπτής κινητικότητας: Σ’ αυτόν τον τομέα ανήκουν οι δεξιότητες που αφορούν την γραφή, την χρήση ψαλιδιού και τον χειρισμό μικρών αντικειμένων.
Για να ενισχυθούν οι ανωτέρω δεξιότητες ο εργοθεραπευτής μαζί με το παιδί εμπλέκονται σε δραστηριότητες που στοχεύουν:
  • Στον έλεγχο του καρπού και των δαχτύλων (πλαστελίνη, πυλός κ.α).
  • Στον σχεδιασμό με την χρήση δαχτύλων (σχεδιασμός σε άμμο κ.α).
  • Στην αντιγραφή σχεδίων.
  • Στην ενίσχυση της οπτικής αντίληψης (πάζλ, σφηνοτουβλάκια κ.α).
Γ. Γνωστικών και Αντιληπτικών Λειτουργιών όπως η προσοχή, η μνήμη και η οπτική επεξεργασία.
Για να κατακτηθούν οι απαραίτητες δεξιότητες το παιδί απασχολείται σε δραστηριότητες:
  • Οπτικής διάκρισής (διάκριση μεγεθών, σχημάτων, χρωμάτων)
  • Οπτικο-χωρικών σχέσεων (να αναγνωρίζει σχήματα έπειτα από αντιστροφή)
Η ανάπτυξη των ανωτέρω δεξιοτήτων είναι σημαντική ώστε το παιδί να εκτελεί αυτόνομα και με επιτυχία δραστηριότητες της καθημερινής ζωής όπως:
  • Η ένδυση (προσανατολισμός ρούχων – παπουτσιών κ.α)
  • Η διάκριση δεξιού και αριστερού
  • Το φαγητό (σύλληψη κουταλιού και ορθή κατάποση)
  • Η υγιεινή (χρήση τουαλέτας, πλύσιμο δοντιών, χτένισμα κ.α.)

Ποιά βασικά υλικά χρησιμοποιούνται στην εργοθεραπεία;

Η εργοθεραπεία περιλαμβάνει:
  • Χειροτεχνίες (νερομπογιές, πηλός, κ.α)
  • Σωματοκινητικό παιχνίδι (μπάλες, τραμπολίνο, βότσαλα ισορροπίας κ.α)
  • Μουσικοκινητικό παιχνίδι
  • Γραφοκινητικές δραστηριότητες
  • Θεατρικό παιχνίδι (δραματοποίηση τραγουδιών, κ.α)